Οιστρηδόν

΄Οταν ήμουν μικρή, θυμάμαι τις γυναικοπαρέες που μαζεύονταν τα απογεύματα συνήθως και αν  έβλεπαν κάποια εγκυμονούσα, άκουγα τη χαρακτηριστική φράση:

“Της καλομααααάνας το παιδί το πρώτο να ‘ν κορίτσι”

Πέρασαν χρόνια για να καταλάβω (από μόνη μου – έξυπνο παιδί έ;), πως απλώς συνήθιζαν να το λένε, για να χαϊδεύουν αυτιά.

Αρρώστια μεγάλη με τα αγόρια και πολύ εγωϊστικό, ντε και καλά, να επιμένουν στο …κοπέλι για να πάρει το όνομα του αφέντη παππού.

Βλέπεις, τότε δεν υπήρχαν τα υπερηχογραφήματα, που από τις πρώτες εβδομέδες της κύησης ξέρεις και το φύλο του παιδιού, που πρόκειται να δει το φως του μάταιου τούτου κόσμου ή ακόμη και να επιλέξεις το φύλο του πριν την κυοφορία.

Δεν ξέρω πώς θα διαιωνιζόταν το ανθρώπινο γένος, αν γεννιούνταν μόνο ‘σερνικά….

Τώρα κάνω και μια τρελή σκέψη. Λες;…………

¨ΟΠΟΥ ΠΙΣΤΙΣ ΕΛΠΙΣ

ΟΠΟΥ ΕΛΠΙΣ ΑΓΑΠΗ

ΟΠΟΥ ΑΓΑΠΗ ΕΙΡΗΝΗ

ΟΠΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΕΥΛΟΓΙΑ

ΟΠΟΥ ΕΥΛΟΓΙΑ Ο ΘΕΟΣ

ΟΠΟΥ ΘΕΟΣ ΟΥΔΕΜΙΑ ΕΣΤΙ ΑΝΑΓΚΗ

ΟΤΙ ΞΟΔΕΞΑ ΤΟ ΕΙΧΑ

ΟΤΙ ΕΧΑΡΙΣΑ ΤΟ ΕΧΩ

ΟΤΙ ΕΦΥΛΑΞΑ ΤΟ ΕΧΑΣΑ”

Το βρήκα το καλοκαίρι που πέρασε σε Κυκλαδίτικο ξωκκλήσι.

Ήξερα πως πίσω από την κλειστή πόρτα υπάρχει ένας κόσμος διαφορετικός. Φανταστικός.
• Καιρό τώρα, παρακολουθώ να έχουν αναπτυχθεί δεσμοί φιλίας(;), ανάμεσα σε ανθρώπους παντελώς άγνωστους μεταξύ τους.  Με ξενίζει αλλά μου αρέσει.
• Μήπως τελικά, σ’ αυτή τη σφαίρα του φανταστικού λειτουργούμε καλύτερα;
• Την ανοίγω πατώντας στα ακροδάχτυλα
ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΩ!