«΄Εχασα το χαμόγελό μου»

smile1.jpg

΄Οταν είχα τα παιδιά μου μικρά,  στην πρώτη Δημοτικού,  αν θυμάμαι καλά, είχα εντυπωσιαστεί  από ένα μάθημα στη «Γλώσσα μου» με τον παραπάνω τίτλο.

Είχα σκεφτεί  τότε, πως πράγματι ήταν πολύ μελετημένο το σύστημα εκμάθησης και έξυπνος τρόπος, να περνάνε ωραία  μηνύματα στους τρυφερούς αποδέκτες.

Για ένα περίεργο και ανεξήγητο λόγο, εκείνο το μάθημα  είναι βαθειά χαραγμένο  στο υποσυνείδητό μου…..

Advertisements

4 responses to “«΄Εχασα το χαμόγελό μου»

  1. Δεν ξέρω για το μάθημα αλλά το χαμόγελο πάει και έρχεται.
    Ακόμη και όταν νομίζουμε ότι το χάσαμε κάτι γίνεται απρόοπτο και επιστρέφει αμέσως πίσω.
    Μαρέσει να βλέπω τους ανθρώπους να χαμογελάνε…
    Καλησπέρα σου

  2. (Σου αφήνω αυτό εδω…για να το βλέπεις και να χαμογελάς πάντα…sea7, οταν σε παίρνει αποκάτω!!!)

    ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ

    Εκείνο που θυμάμαι πιο πολύ
    στα μάτια σου να λάμπει ένα φως
    να ταξιδεύει σαν ανήλικος Θεός
    στο πρόσωπό σου.

    Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ
    να μην ξεχάσεις την δική μας επαφή
    τώρα που βρήκες σε μιαν άλλη διαδρομή
    τον εαυτό σου.

    Μα είσαι εδώ,
    πάντα εδώ
    απ’ όλα τα χαμόγελα εσύ
    πιο φωτεινό

    Oπου κι αν πάω
    κάθε μέρα πιο πολύ
    θα σ’ αγαπάω
    και την ελπίδα που ξυπνάει στην καρδιά μου
    σου χρωστάω
    όπου κι αν πάω
    για χάρη σου τον ήλιο μες στα μάτια
    θα κοιτάω
    ο ουρανός θα ‘χει για μας την ίδια θέα
    και θα ‘ναι πάντα το χαμόγελό σου εκεί Αντρέα

    Εκείνα που δεν πρόλαβες να πεις
    τώρα κοιμούνται σε μια διάφανη σιωπή
    στο μαξιλάρι σου κεντάω μια ευχή
    να μη φοβάσαι

    Εκείνα που δεν πρόλαβες να δεις
    τώρα θα γίνουνε εικόνα μαγική
    ένα τραγούδι που θα μοιάζει προσευχή
    να με θυμάσαι.

    Ένα τραγούδι που εμπνεύστηκε από τον μικρό Ανδρέα Γιαννόπουλο,( που δεν βρίσκεται πια κοντά μας) η Ναταλία Γερμανού και τραγούδησε ο αγαπημένος τραγουδιστής του Ανδρέα, Θάνος Καλλίρης.

    Ο ίδιος έγραφε στο ημερολόγιό του «… ας δώσουμε ότι μπορούμε στα φτωχά : αλβανάκια, άσπρα και μαύρα όλα παιδιά είναι και αξίζουν ένα χαμόγελο ….». Το κουράγιο και η υπομονή που έδειξε στις δύσκολες στιγμές που πέρασε, το μεγαλείο της ψυχής του και το φωτεινό του χαμόγελο μας ευαισθητοποίησαν και μας ένωσαν σε μια κοινή προσπάθεια με σκοπό να κάνουμε πραγματικότητα το όραμα του, να αγγίξουμε το όνειρό του.
    «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»
    Μπορούμε να κρατήσουμε το όραμα του Ανδρέα ζωντανό και να χαρίσουμε το χαμόγελο σ’ ένα παιδί. Ένα χαμόγελο που κοστίζει λίγο, αξίζει όμως όσο ένας θησαυρός!!!!

  3. Danai μου,
    Σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, ακομη περισσοτερο δε για το τραγουδι του οποίου την ιστορια γνωρίζω πολύ καλά.
    Γνωριζω έμμεσα (λυπούμαι γι΄αυτό) και το Σύλλογο, μέσω ποl;y δικών μου ανθρώπων που είναι ανάδοχη οικογένεια, σε ένα κορτσάκι από την Αφρική.
    Να ‘σαι καλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s