«αιωρούμενοι γλάροι»

Τα μυστικά του Φάρου της Σάμπλα

© Φωτογραφία: Βενέτα Νικόλοβα

Υπάρχει ένα μέρος στα βουλγαρικά παράλια της Μαύρης θάλασσας που χαίρει αυξημένης προσοχής εκ μέρους των τουριστών ακόμα και το χειμώνα. Είναι ο δήμος της πόλης Σάμπλα που καταλαμβάνει το βορειότερο τμήμα των ακτών μας.

Στα όριά του βρίσκονται τρεις υγρότοποι που αποτελούν χειμερινό καταφύγιο δεκάδων απειλούμενων ειδών πτηνών. Κατά τους ψυχρούς μήνες, όταν τα θαλασσινά θέρετρα ερημώσουν, ο δήμος Σάμπλα υποδέχεται πούλμαν με ξένους ορνιθολόγους και φυσιολάτρες, εξοπλισμένους με φωτογραφικές μηχανές, βιντεοκάμερες, κιάλια. Πριν κατευθυνθούν όμως προς τους υγροτόπους, επισκέπτονται μια ρομαντική γωνιά δίπλα στη θάλασσα, όπου ο χρόνος σαν να έχει σταματήσει. Εκεί, τυλιγμένος από ανέμους και θρύλους και στεφανωμένος από τους αιωρούμενους γλάρους, υψώνεται ο Φάρος της Σάμπλα.

Ο παλιότερος φάρος στις ακτές της Μαύρης θάλασσας βρίσκεται στο ανατολικότερο σημείο της Βουλγαρίας – το ακρωτήριο Σάμπλα. Το αστρονομικό Νέο έτος εδώ επέρχεται νωρίτερα σε σύγκρίση με το υπόλοιπο τμήμα της χώρας. Στις 31 Δεκεμβρίου ο φάρος μπήκε στο νέο 2011 ολόκληρα 19 λεπτά νωρίτερα από τη Σόφια, από την οποία απέχει περίπου 550 χλμ.


Φωτογραφία: Βένετα Νικόλοβα

Υποστηρίζεται ότι ο φάρος κατασκευάστηκε κατ’ εικόνα και ομοίωση ενός από τα Επτά θαύματα του Κόσμου – του Φάρου της Αλεξάνδρειας, ο οποίος καταστράφηκε από σεισμό κατά το Μεσαίωνα. Σ’ αντίθεση μ’ αυτόν όμως ο φάρος της Σάμπλα επιβίωσε παρά τις μεταβολές του χρόνου και τις φυσικές καταστροφές Τον αποκαλούν επίσης «φάρο των άμμων», γιατί προστατεύει τα πλοία από προσάραξη στα ρηχά ύδατα μεταξύ του ακρωτηρίου Σάμπλα και του κοντινού ψαροχωρίου Τιουλένοβο.

Τα φώτα που εκπέμπονται από την κορυφή του 32 μέτρων πύργου του τρεμοσβήνουν κάθε 25 δευτερόλεπτα, στέλνοντας σήματα σε 17 μίλια στα ανοιχτά της θάλασσας. Στη σημερινή της μορφή ο φάρος υπάρχει από το 1856. Τότε ανορθώθηκε και τέθηκε σε λειτουργία στη θέση παλιότερης εγκατάστασης, κατασκευασμένης περίπου εκατό χρόνια νωρίτερα.


Άποψη προς τους βράχους κοντά στο χωριό Τιουλένοβο, Φωτογραφία: Βένετα Νικόλοβα

Υπάρχουν όμως πληροφορίες ότι από το ακρωτήρι Σάμπλα εκπέμπονταν φωτεινά σήματα ακόμα στη βαθιά αρχαιότητα, όταν η Μαύρη θάλασσα ήταν σταυροδρόμι θαλασσοπόρων και εμπόρων όλης της περιοχής. Σήμερα, παρά την ανάπτυξη των τεχνολογιών πλοήγησης, όχι όλα τα πλωτά σκάφη διαθέτουν GPS-συστήματα, ενώ η περιοχή είναι επικίνδυνη λόγω των υφάλων. Έτσι ο φάρος δεν είναι απλώς συναισθηματική ανάμνηση, αλλά ανάγκη, εξηγεί ο Ηλιάν Χριστάκιεφ της δημοτικής διοίκησης της Σάμπλα.

Παρόμοια με τους άλλους φάρους και εκείνος της Σάμπλα τέθηκε σε εκμετάλλευση και ύστερα υπό τη διαχείριση της γαλλικής εταιρείας Compagnie des Phares de L’Empire Ottoman στα μέσα του 19ου αι., όταν η Βουλγαρία ακόμα βρισκόταν υπό οθωμανική κυριαρχία.

«Στον πύργο του φάρου είναι εντοιχισμένο μονόγραμμα του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ, ο οποίος κυβερνούσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία εκείνη την εποχή», αφηγείται ο Ηλιάν Χριστάκιεφ. «Τέτοια μονογράμματα εντοιχίζονταν σε κτίρια εξαιρετικής σημασίας για την αυτοκρατορία. Περίεργο είναι το ότι αν και είναι ο υψηλότερος στις ακτές μας, ο φάρος κτίστηκε εύκολα και γρήγορα, ενώ τα έξοδα για την οικοδόμησή του ήταν πολλές φορές μικρότερα σε σύγκριση με εκείνα για τους άλλους φάρους. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι κυριολεκτικά σε μερικά μέτρα από το φάρο κατά τον 4ο-6ο αι. υψώνονταν τα τείχη υστερορωμαϊκού κάστρου που αποτέλεσαν πηγή δομικού υλικού για την κατασκευή του».


Φωτογραφία: Βένετα Νικόλοβα

Το ακρωτήρι Σάμπλα κατοικούνταν ακόμα κατά την αρχαιότητα. Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές σε άμεση γειτνίαση με το φάρο πριν περισσότερες από 2 χιλιετίες υπήρχε λιμενικός οικισμός, ονομαζόμενος Καρία. Απ’ αυτόν στις μέρες μας σώζεται μονάχα το όνομα που φέρουν επίσης η τοποθεσία και ο μικρός οικισμός ψαράδων που δημιουργήθηκε πρόσφατα με χαμηλά κτίρια και ταβέρνα, όπου προσφέρονται φρέσκο ψάρι και νόστιμες σπεσιαλιτέ.

Νότια του χωριού Τιουλένοβο υπάρχουν αναρίθμητα σπήλαια, τα οποία μέχρι πριν 15 χρόνια κατοικούνταν από φώκιες. Στην περιοχή του ακρωτηρίου Σάμπλα συχνά μαίνονται φοβερές και εξαιρετικά γραφικές θύελλες – προς χαρά ζωγράφων και φωτογράφων, οι οποίοι δεν κουράζονται να ζωγραφίζουν και αποτυπώνουν τα τεράστια κύματα που σπάνε με τρομακτικό κρότο στην απόκρημνη ακτή.

Κατά το μακρινό 1901 καταστρεπτικός σεισμός συντάραξε την περιοχή, προξενώντας σοβαρές ζημιές στους κοντινούς οικισμούς. Ο φάρος όμως δεν έπαθε σχεδόν καμιά ζημιά. Μόνο στον πύργο του εμφανίστηκαν ρωγμές και αυτός στερεώθηκε με μετάλλινα στεφάνια που διατηρούνται και σήμερα.


Κοντά στη Σάμπλα βρίσκεται μια από τις ομορφότερες πλαζ στα βουλγαρικά παράλια,Φωτογραφία: Βένετα Νικόλοβα

Ο φάρος της Σάμπλα έχει και μυστικό του. Το 1996, όταν τιμήθηκαν τα 140 χρόνια του, οι άνθρωποι, οι οποίοι διαχειρίζονται την εγκατάσταση, έθαψαν στα θεμέλια της μήνυμα προς τις μελλοντικές γενιές που θα ανοιχθεί μόλις το 2056, όταν ο φάρος θα συμπληρώσει 200 χρόνια.

Μετάφραση: Έλλη Γκέκοβα

Πηγή:   Βουλγαρική Ραδιοφωνία

Τα μυστήρια της γης

Ισπανία – ο κόκκινος ποταμός

Πηγή:  http://dailyweek.wordpress.com/2011/04/25/%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%85%CF%80%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CF%86%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1/
Το ποτάμι Rio Tinto, στα βουνά Siera Morena της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τα παράξενα κοκκινο-κίτρινα νερά του. Τα αλλόκοτα χρώματα του οφείλονται στο γεγονός ότι περνάει από σημεία πλούσια σε διάφορα μεταλλεύματα και πετρώματα, τα οποία είναι υδροδιαλυτά (και αρκετά πλούσια σε οξέα) με αποτέλεσμα να έχει αυτές τις απίστευτες αποχρώσεις!

Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για την καταλληλότητα του νερού για οποιαδήποτε χρήση! Μόνο για να το βλέπουν οι επισκέπτες είναι !

Βολιβία – η μεγάλη αλμυρή λίμνη

Η λίμνη αυτή με την ονομασία Salar de Uyuni που βρίσκεται στα υψίπεδα της νοτιοδυτικής Βολιβίας, στην Νότια Αμερική είναι η μεγαλύτερη αλατο-λίμνη του κόσμου και βρίσκεται σε ύψος 3.656 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας!

Οι αντικατοπτρισμοί που προσφέρει είναι μαγευτικοί και το τοπίο μοιάζει να είναι Αρειανό – μάλιστα όταν βρέξει και υπάρχει νερό στην λίμνη, αποτελεί τον μεγαλύτερο καθρέφτη του πλανήτη μας. Περιτριγυρισμένη από βουνά με κάκτους, ηφαίστεια και geysers είναι ένα πολύ αλλόκοτο τοπίο που δικαίως βρίσκεται πολύ ψηλά στον κατάλογο με τα πιο παράξενα μέρη της γης!

Αυστρία – η σπηλιά των πάγων

Το Eisriesenwelt, στα βουνά Hochkogel στην περιοχή Tennengebirge του Salzburg της Αυστρίας είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο πάγων στον κόσμο. Στις αίθουσες τους υπάρχουν κάθε μορφής σχηματισμοί από πάγο, τεράστιες κολώνες και πύργοι από πάγο καθώς και πολύ εντυπωσιακοί παγωμένοι καταρράκτες!

Με συνολικό μήκος πάνω από 40 χιλιόμετρα (!) ανακαλύφθηκαν τυχαία το 1879, αλλά οι κάτοικοι της περιοχής δεν έμπαιναν στο σπήλαιο καθώς φοβόντουσαν πως είναι η είσοδος της κόλασης ! Σήμερα έχει πάνω από 200.000 επισκέπτες τον χρόνο.

Το σπήλαιο έχει θερμοκρασίες μονίμως κάτω του μηδενός και έτσι οι αρχαίοι πάγοι δεν λιώνουν ποτέ αλλά λόγω των αέριων ρευμάτων που δημιουργούνται αλλάζουν συνεχώς σχήμα.

Η.Π.Α. Racetrack Playa – οι πέτρες που κινούνται
Η ξερή λίμνη Racetrack Playa που βρίσκεται στην Κοιλάδα του . Θανάτου, στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι μόνον ένα παράξενο τοπίο αλλά αποτελεί και τον χώρο που συμβαίνει ένα από τα πιο παράξενα φαινόμενα στην Γη – μεγάλες πέτρες (κάποιες ζυγίζουν εκατοντάδες κιλά) έχουν την .συνήθεια να .μετακινούνται αφήνοντας χαραγμένα τα ίχνη της πορείας τους!

Το φαινόμενο (sailing stones) που έχει τρελάνει αρκετό κόσμο, αποδίδεται από τους επιστήμονες σε πολύ ισχυρούς ανέμους σε συνδυασμό με την σύσταση του εδάφους το οποίο κάποιες φορές γίνεται (όταν βρέξει) λασπώδες με πολύ χαμηλό συντελεστή τριβής (πολύ γλιστερό) διευκολύνοντας έτσι την μετακίνηση των βράχων από τον δυνατό αέρα.

Το μόνο που δεν έχει εξηγηθεί πλήρως είναι γιατί κάποιες φορές κοντινοί βράχοι κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις, δίνοντας τροφή σε όσους πιστεύουν σε μεταφυσικά φαινόμενα να καταρρίπτουν αυτήν την ορθολογική εξήγηση !

Σύνορα Ισραήλ και Ιορδανίας – Νεκρή θάλασσα. 400 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας
Η Νεκρά Θάλασσα, στα σύνορα Ισραήλ και Ιορδανίας, θεωρείται το «χαμηλότερο» σημείο του πλανήτη μας που βρίσκεται σε ξηρά (μάλιστα η ακριβής τοποθεσία υποδηλώνεται από μια πλάκα στην Ιορδανική πλευρά) καθώς είναι 422 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.

Δεν είναι όμως μόνον αυτή η ιδιαιτερότητα της Νεκράς Θάλασσας. Το αλάτι που έχει η λίμνη είναι τόσο πολύ ώστε πρακτικά είναι αδύνατον να πνιγείς καθώς η άνωση σε κρατάει στην επιφάνεια! Πέραν αυτού θεωρείται το πρώτο spa στον κόσμο καθώς οι θεραπευτικές ιδιότητες των αλάτων της (αλλά και της . λάσπης της) ήταν πολύ γνωστά ήδη από την αρχαιότητα.

Νησιά Socotra – το μέρος που ξέχασε ο χρόνος
Τα νησιά Socotra (ανοιχτά της Υεμένης, στο λεγόμενο Κέρας της Αφρικής) μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από έναν απίστευτο φανταστικό κόσμο. Παράξενα φυτά και περίεργοι κορμοί δέντρων συνθέτουν την πανίδα αυτών των νησιών – θα ένοιωθε κανείς κάτι σαν να βρίσκεται σε ένα κόσμο που μοιάζει αλλά δεν βρίσκεται στον πλανήτη Γη. Αν μας ζήταγε κανείς να βαθμολογήσουμε μάλλον θα τα τοποθετούσαμε πρώτα στην λίστα με τα πλέον περίεργα μέρη της γης μας, μαζί με το επόμενο.

Η αλήθεια είναι ότι όντως αυτά τα νησιά τα ξέχασε ο χρόνος – καθώς αποκολλήθηκαν πριν από 20 περίπου εκατομμύρια χρόνια από την Αφρική, παρέμειναν σχεδόν αναλλοίωτα και αυτό που θα αντικρύσει ο επισκέπτης σίγουρα θα του μείνει αξέχαστο! Το 1/3 των φυτών του νησιού δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο και το περίεργο περιβάλλον δημιουργεί μια απόκοσμη αίσθηση!

Ισλανδία – η χώρα της φωτιάς και του πάγου

Ατμοί, φυσαλίδες σε καυτά νερά δίπλα σε χιόνια και παγετώνες και μοναδικά τοπία πέρα από κάθε περιγραφή.

Η Ισλανδία είναι ένα από τα πιο παράξενα μέρη στην Γη μας, μέρη με πραγματικά άγρια ομορφιά. Δεν έχει δέντρα, έχει ελάχιστους κατοίκους (που κάνουν μπάνιο σε θερμές πηγές, ακόμα και τον χειμώνα) και είναι ο μεγαλύτερος παγετώνας του πλανήτη μας !

Επιπλέον το πολικό σέλας, ένα από τα πιο όμορφα και ξεχωριστά φαινόμενα του κόσμου μας, συντελεί στην ανεπανάληπτη επιβλητικότητα αυτών των απίστευτων και αλλόκοτων τοπίων!

Ουζμπεκιστάν – η Πύλη της Κόλασης

Δεν είναι ηφαίστειο – στην τρύπα αυτή καίει διαρκώς μια τεράστια φωτιά από φυσικό αέριο, το οποίο αναδύεται από τα έγκατα της γης, εδώ και 35 χρόνια συνεχόμενα!

Ή φωτιά ξεκίνησε όταν έγινε μια γεώτρηση σε εκείνο το σημείο που χτύπησε σε κάποιο (προφανώς τεράστιο) θύλακα φυσικού αερίου και .κατέρρευσε. Καθώς η περιοχή γέμισε (επικίνδυνο) φυσικό αέριο που απειλούσε την κατοικημένη περιοχή αποφασίστηκε να γίνει .ανάφλεξη του αερίου, δημιουργώντας αυτό το περίεργο αξιοθέατο, που είναι πλέον γνωστό σαν «η πύλη της κόλασης», ονομασία που μάλλον την αξίζει! Βρίσκεται κοντά στην πόλη Darvaz του Ουζμπεκιστάν.

Μεξικό – Το σπήλαιο των γιγάντιων κρυστάλλων

Αναμφίβολα δεν υπάρχει άλλο τέτοιο μέρος στον πλανήτη μας. Από το 2000 που ανακαλύφθηκε τυχαία, σαν συνέχεια ενός ορυχείου, το σπήλαιο των γιγάντιων κρυστάλλων στην περιοχή της Νότιας Chihuahua στο Μεξικό γοήτευσε όλο τον κόσμο με την απόκοσμη ομορφιά του!

Δείτε την φωτογραφία και τις ανθρώπινες φιγούρες (με τις πορτοκαλί στολές) για να αντιληφθείτε το απίστευτο μέγεθος των κρυστάλλων αυτών, που φτάνου τα 9,2 μέτρα σε μήκος και περίπου 1,2 μέτρα σε πλάτος! Με απίθανες μορφές και σχήματα πραγματικά σου κόβουν την ανάσα – οι φωτογραφίες είναι από μια από τις πρώτες αποστολές εξερεύνησης ενώ μπορείτε να δείτε και άλλες φωτογραφίες από το γνωστό περιοδικό National Geographic καθώς και ένα άρθρο στο website τους.

Νέα Ζηλανδία – το σπήλαιο με τον «φυσικό» φωτισμό

Στο Waitomo της Νέας Ζηλανδίας (νότια του Auckland, στο Βόρειο νησί) υπάρχει μια σειρά από μοναδικά σπήλαια που δεν είναι απλά όμορφα αλλά έχουν έναν ιδιαίτερο .φωτισμό. Όχι από λάμπες αλλά από τα φωσφορίζοντα σκουλήκια του είδους Arachnocampa luminosa, που υπάρχουν μέσα σε αυτά τα σπήλαια κατά χιλιάδες.

Τα . φωτεινά αυτά ζωύφια υφαίνουν ιστούς από την οροφή, οι οποίοι κρέμονται και προσελκύουν έντομα με το απαλό φως τους. Το θέαμα είναι εκπληκτικό καθώς χιλιάδες «φωσφορίζουσες κλωστές», θυμίζουν σκηνές από το Avatar.

Arizona – Τα γλυπτά βράχια


Το φαράγγι της Αντιλόπης, στην γη των Ινδιάνων Navajo στο Page της Arizona μοιάζει με ζωγραφικό πίνακα και όχι με βράχια. Είναι το φαράγγι με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στην Αμερική μετά το Grand Canyon και δικαίως.

Οι απίστευτες πτυχώσεις των βράχων γίνονται ακόμα πιο απίστευτες το μεσημέρι όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν κάθετα στα βράχια και τα χρωματίζουν με όλες τις αποχρώσεις του ερυθρού φάσματος – τα λόγια είναι λίγα για να περιγράψουν αυτό το υπερθέαμα της φύσης!